Nadia stała przy łuku ślubnym, trzymając w ręku telefon. Jej oczy były wpatrzone w mokrą plamę, ale niestety nie były wypełnione łzami szczęścia. Marzyła o tym dniu przez całe życie. To miał być jeden z najszczęśliwszych dni w życiu Nadii.
Oto stała w białej sukni, a wszyscy jej krewni siedzieli w pięknych strojach i podziwiali Nadieżdę. Spędziła dużo czasu wybierając dekoracje na łuk i krzesła, wybierając każdy szczegół i styl ślubu. Wybór sukni zajął jej ponad rok. Wreszcie tego dnia mogła cieszyć się swoją pracą, przyjmować gratulacje i dobre życzenia. Ale wszystko było dokładnie odwrotnie. Nadia była pewna, że Nikita to ten jedyny. Uważała go za najmądrzejszego, najprzystojniejszego, najsilniejszego i najlepszego ze wszystkich. Czasami nawet wierzyła w swoje szczęście.
W noc przed ślubem Nadia długo nie mogła zasnąć. Jej mama powiedziała, że to z podekscytowania ślubem. Leżała i odliczała godziny do ślubu. Nagle zadzwonił jej telefon. Otrzymała wiadomość z nieznanej strony w mediach społecznościowych.
Otworzyła wiadomość… wiadomość, która miała zniszczyć szczęście Nadii. „Nie wyszłabym za niego.” – brzmiała wiadomość. Zawierała również zrzuty ekranu korespondencji między Nikitą a inną dziewczyną, a także ich wspólne zdjęcia, na których nie można było stwierdzić, że Nikita jest trzymana siłą. Ich związek trwał od miesięcy. Najnowsze zrzuty ekranu zawierały korespondencję z wczoraj. Nadia natychmiast zadzwoniła do bliskiej przyjaciółki. Poradziła jej, aby odwołała uroczystość, ale jak mogła ją odwołać w noc przed ślubem, skoro jej krewni przylecieli z innych krajów, aby świętować?
Nadia znalazła w sobie siłę i postanowiła zostawić wszystko tak, jak było, ale wprowadziła kilka zmian w scenariuszu. „Kiedy pojawiłam się przed Nikitą w białej sukni moich marzeń, mógł stwierdzić po mojej twarzy, że nie lecę do niego na skrzydłach miłości” – mówi Nadia.
– Drodzy goście, rodzice, krewni, przyjaciele… ślub się nie odbędzie! „Nikita nie jest tym, za kogo go uważamy – oznajmiła Nadia zimnym i pewnym głosem. Tylko ty i ja. O siódmej u mnie.”, ”Jesteś idealna. Twoja figura to przykład sztuki. Nadia nawet się do ciebie nie zbliża.”, ”Tak bardzo za tobą tęskniłam, że nie mogę już znieść obecności Nadii. Potrzebuję tylko ciebie i nikogo więcej”. Powoli i wyraźnie Nadia odczytała gościom fragmenty korespondencji męża.
Nikita żałował, że w ogóle tam był. Wyszedł, zostawiając Nadię samą przy łuku. Nadia zebrała resztki sił w pięści i zwróciła się do gości: „Moi drodzy, dziękuję, że tu jesteście, naprawdę to doceniam i kocham was. Rozumiem, że jesteście przytłoczeni i nie tego się spodziewaliście. Jak zapewne się domyślacie, dziś nie będzie ślubu, ale nie smućcie się zbytnio. Będzie uczta! Dziś będziemy obchodzić święto uczciwości! Kto szuka, ten znajdzie. I ja znajdę moją prawdziwą miłość. Nawet ze złamanym sercem. Nawet jeśli to boli.
