Zoja i Siemion zaczęli spotykać się na uniwersytecie. Bardzo się kochali. Chcieli się pobrać po studiach. Ale rodzice Semena byli temu przeciwni.
A dokładniej, tylko matka Semena była temu przeciwna. Ich zdaniem ich syn mógł umawiać się z każdą, ale poślubić tylko tę, którą wybrali. Semen natychmiast powiedział im, że tak się nie stanie i przyprowadził dziewczynę do domu, aby poznać swoich rodziców. Rodzice Semena natychmiast pokazali, że nie podoba im się ten pomysł i dziewczyna. Po spotkaniu matka Semena poszła do akademika, w którym mieszkała Zoya.
Zaczęła ciągnąć ją za włosy i kazała jej zostawić Semena w spokoju. Zoya była wtedy kruchą, delikatną dziewczyną. Nie mogła się oprzeć. Po wyjściu przyszłej teściowej rozpłakała się.
Kiedy Semen przyszedł do niej, opowiedziała mu o wszystkim, co się wydarzyło. Następnego dnia poszli do urzędu stanu cywilnego i pobrali się. Początkowo mieszkali w domu cioci Zoi. Dała im schronienie i pomagała, jak tylko mogła. Ponieważ rodzice Zoyi mieszkali daleko, pomagali dzieciom tylko pieniędzmi.
Wtedy Semen i Zoya postanowili otworzyć mały sklep. Pomysł się sprawdził i otworzyli drugi. Następnie otworzyli własną kawiarnię. Nie kontaktowali się z rodzicami Semena; nawet kiedy urodził się ich wnuk, nie pogratulowali mu. Gdy wszystko się ułożyło, Zoja i Semen kupili mieszkanie w Kijowie. Stopniowo zaczęli ich odwiedzać brat i siostra Semena.
Kontakt się poprawił. Często przyjmowali gości ze strony jej męża. Więc kiedy urodziło się ich dziecko, ku ich zaskoczeniu, rodzice Siemiona przyszli im pogratulować. Siemion i Zoja zostawili wszystkie swoje żale w przeszłości i normalnie się z nimi komunikowali.
Tak minęło kilka lat. Pewnego dnia, kiedy Zoya i Semen wrócili do domu, zobaczyli swojego najstarszego syna płaczącego w kącie.
Okazuje się, że babcia biła go, bo nie chciał jeść zupy. Semen poprosił tylko matkę, by nie biła jego dzieci. Nie powiedział nic więcej. Niedługo po tej rozmowie Zoya wróciła wcześnie do domu i zastała płaczącego młodszego syna.
Podeszła do teściowej i ostrzegła ją, by nigdy więcej nie dotykała jej dzieci. Teściowa zaczęła mówić jej przykre rzeczy, przypomniała sobie przeszłość i znów chciała złapać Zoję za włosy. A wszystko to na oczach dziecka. Dziewczyna chwyciła wtedy teściową za rękę i ścisnęła ją tak mocno, że na jej ramieniu pozostał spory siniak.
Tym razem teściowa nie przeliczyła swoich sił. Zoya nie była już tą samą Zoyą. Kiedy mężczyźni wrócili do domu i zobaczyli to wszystko, byli szczęśliwi z powodu dziewczyny. Ojciec Semena był bardzo szczęśliwy, że jego syn ma tak silną kobietę.
A teściowa już wiedziała, że jeśli jeszcze raz dotknie swoich wnuków lub Zoję, z łatwością złamie jej rękę.
