Ta historia przydarzyła mi się prawie rok temu. Wracałam ze sklepu do domu przez park. Nagle usłyszałam krzyk przerażonej kobiety: “Deniska, natychmiast uciekaj od psa! Odwróciłam się i zamarłam w bezruchu. Mały chłopiec radośnie przytulał dużego, brudnego, bezpańskiego psa. Pies wyglądał po prostu okropnie. Zaczęłam się zastanawiać: jak mogę pomóc dziecku? Czy możliwe jest wyciągnięcie go z tej sytuacji? Zacząłem powoli podchodzić.
Pies zaczął na mnie warczeć. W tym czasie chłopiec zdołał włożyć swoją małą dłoń do pyska psa. Wszyscy byli oszołomieni: pies, ja i matka chłopca. “Po prostu nie wiedzieliśmy, co robić.” “Ale z ciebie przystojniak! Jesteś taki przystojny! Chodź do nas. Popływamy razem w wannie!
Chodź! Chodźmy, jesteś taki leniwy, psie!” – powiedział wesoło chłopiec do psa. Pies nagle uciekł, ale wkrótce wrócił. W międzyczasie matka dziecka i ja zdołaliśmy do niego podbiec i podnieść go. Pies przyniósł dziecku w prezencie dużą kość. To on mnie wyniósł! Mówiłam ci, że jest bardzo zimny. Mamo, weźmy go dla siebie. Będzie moim sługą! Prawdziwym! Minął rok. Zapomniałem już o tej historii. A potem znowu szedłem do domu przez ten park i zobaczyłem tego samego psa, tylko czystego i na smyczy, z piękną obrożą. “Tak to już w życiu bywa!
Tak podobnie wyglądające psy, ale mają tak różne losy! Ciekawe, czy ten pies jeszcze żyje? Szedłem dalej i nagle usłyszałem znajomy wesoły głos: “Dżużok, kupiliśmy ci dużą kość. Kupiliśmy też kiełbaski. Nie martw się, podzielę się nimi z tobą!
Będziemy mieli dzisiaj prawdziwą ucztę! Dom na wodzie, Cloutier! Rozejrzałem się i zdałem sobie sprawę, że patrzę na tego samego chłopca i jego matkę. Zabrali tego dobrego psa ze sobą do domu. Teraz na tym świecie jest o wiele więcej szczęśliwych ludzi: chłopiec, jego matka i ja, oczywiście; i bardzo szczęśliwy pies, który jest teraz tak zadbany i kochany
