Przeprowadziłem się z akademika do ładnego mieszkania. Znajduje się w centrum miasta, jest dobrze wyremontowane, a cena jest niska.
Zastanawiałem się nawet, jaki jest haczyk, dopóki nie zdałem sobie sprawy, kto będzie moim sąsiadem. Dziewczyna od razu powiedziała mi, że lepiej nie rozpakowywać walizek, bo wkrótce będę musiała wyjechać.
Nie zamierzam szukać nowego miejsca do życia.
– Ale będziesz musiała, ponieważ niewiele osób się ze mną dogaduje, a ja czuję się dobrze sama. Wszystko zaczęło się od małych rzeczy. Dodawała mi soli do kawy albo cukru do zupy. A nawet kleju do moich trampek.
Zacząłem odpowiadać jej rzeczowo. Roześmiała się tylko i była zaskoczona, że powtórzyłam za nią: “Poprzedni lokatorzy natychmiast uciekli.” – Czyli mieli słabą wolę. “Potem moja sąsiadka zaczęła zostawiać stertę brudnych naczyń w zlewie, mając nadzieję, że umyję wszystko za nią, ponieważ w zlewie nie było już miejsca.
Ale ja nie dotykałam tej brudnej sterty, tylko myłam swoje własne naczynia jednorazowe. Wkrótce moja sąsiadka zmęczyła się dbaniem o własne naczynia i sama zaczęła je myć.
Potem urządziła imprezę, zaprosiła mnóstwo ludzi, a oni słuchali głośno muzyki. Ale nie zdziwiło mnie to, mieszkałem w akademiku przez 4 lata, mieliśmy 5 osób w pokoju. Wkrótce mój sąsiad się poddał.
Zastanawiali się, dlaczego wytrzymałem i nie uciekłem. Powiedziałem im, że dorastałem w dużej rodzinie, więc byłem gotowy na wszystko. W końcu zostaliśmy przyjaciółmi i teraz śmiejemy się z tego, jak się dogadywaliśmy.
