Mam 4-letnią wnuczkę Vikusię. Jest bardzo aktywnym dzieckiem. Uwielbia być w centrum uwagi, robi dużo hałasu i przyciąga uwagę wszystkich.
Niedawno moja córka i jej mąż skończyli remont domu, a podczas przeprowadzki poprosili mnie o opiekę nad Viką przez kilka dni. Cóż, wiedziałam, jaki huragan przeżywa moja wnuczka…
Z grubsza wiedziałam już, na co powinnam się przygotować, ale nie mogłam odmówić mojej córce i chciałam im w czymś pomóc… Tak więc Vikusya przyszła do mnie ze swoimi ulubionymi zabawkami, książkami i tym wszystkim. Pierwszy dzień był bardzo aktywny: jeździliśmy na hulajnodze, spacerowaliśmy z psami i próbowaliśmy wszystkich przejażdżek.
Drugi dzień był zły z tego samego powodu, ale trzeci dzień był lepszy. Tego dnia moja wnuczka poprosiła o pozostanie w domu po śniadaniu. Chciała spać, więc położyłam ją do łóżka. Nie wiedziałem, że ta przebiegła dziewczyna miała plan na cały dzień. Kiedy Vika spała, zrobiłem nam obiad, posprzątałem, włączyłem serial, dotarłem do połowy drugiego odcinka i zdałem sobie sprawę, że Vika wciąż śpi.
Byłem ciekaw, jak głęboko śpi, więc poszedłem do jej pokoju. Wnuczka leżała na moim łóżku z nożyczkami do paznokci i skrawkami materiału. “Myślę, że tak jest ładniej” – powiedziała moja wnuczka. “Postawiłam ją w kącie, ale nawet tutaj znalazła sobie jakieś zajęcie: zakradła się do mojej szafy i wyrwała guziki z mojego futra.
To właśnie za to przestępstwo ją złapałem. Potrząsnęła głową, wyjaśniła, że w jej głowie wszystko wygląda ładniej i usiadła do oglądania kreskówek. Zięć kupił mi nowe futro i narzutę na łóżko, ale nadal mam lęki, więc kiedy muszę zaopiekować się wnuczką, idę do nich, a nie oni do mnie.
