Dziadek starego artysty żył spokojnie w wiosce i nie oczekiwał żadnej radości. Najważniejsze było, aby nie było smutku i można było żyć bez radości.
Pochował żonę i czuł się bardzo przygnębiony. Miał syna, który mieszkał w mieście. Był wielkim biznesmenem, a jego żona spodziewała się dziecka. Dziadek z niecierpliwością czekał na swojego wnuka. Pewnej nocy obudził się nagle i początkowo zastanawiał się, dlaczego wstał tak nagle. Potem zdał sobie sprawę, że urodził się jego wnuk. Dziadek natychmiast zadzwonił do syna: “Tak, urodził się chłopiec. Teraz oficjalnie jesteś dziadkiem”. A jego szczęście nie miało granic, dziadek natychmiast zaczął się pakować, aby pojechać do miasta i odwiedzić wnuka.
Ale godzinę później Sin zadzwonił ponownie: “Dziadku, nie martw się, ale z nasienia Sin urodził się chłopiec… chcemy go oddać do rodziny zastępczej. Jesteśmy jeszcze młodzi, zdążymy mieć zdrowe dzieci.” – Daj spokój, to twoje dziecko. Ono już oddycha, zastanawia się, żyje! “Ludzie nie chcą oddawać psów i kotów, ale ty tak łatwo chcesz oddać dziecko.”
– Dziadku, nie naprawiaj tego. Jestem wielkim biznesmenem, nie potrzebuję takiej plamy na mojej karierze i życiu. Po tym mój dziadek spakował się i pojechał do miasta, aby adoptować chłopca. I wszystko się udało, nadając mu imię Petey. Kiedy syn dowiedział się, że dziadek adoptował wnuka, natychmiast przestali rozmawiać. W pierwszych latach jego sąsiadka Lyuba pomagała mu radzić sobie z chłopcem. Później sam się do tego przyzwyczaił. Zmieniał pieluchy, karmił go, ubierał i kładł spać.
Chłopiec i jego dziadek byli jak woda. Kiedy Petro dorósł, bardzo zainteresował się rysowaniem, chciał zostać artystą, tak jak jego dziadek. W tym czasie jego rodzicom urodziły się dwie zdrowe dziewczynki. Ale rodzina w ogóle nie komunikowała się z Petią. I wtedy stało się nieszczęście: mój dziadek miał infekcję. Potem stał się niepełnosprawny i mógł poruszać się tylko na wózku inwalidzkim. Pietia miał już 14 lat i potrafił zadbać o siebie i swojego dziadka.
Chodził do sklepu i sam gotował sobie obiady. Ale zawsze malował. Jego dziadek zastanawiał się, jak Pietia będzie żył, gdy on nie będzie w stanie. Jego ojciec wysłał więc swojego przyjaciela kolekcjonera do dziadka, aby kupił coś od dumnego starca.
Kolekcjoner przyglądał się obrazom dziadka bez szczególnego zainteresowania, ale nagle natknął się na prace chłopca – uderzyły one kolekcjonera. -“Jestem gotów kupić wszystkie prace Pietii. To wspaniałe! Zarobili więcej pieniędzy na pracy Pietii, niż jego dziadek kiedykolwiek zarobił, nawet w swoich najlepszych czasach. A potem uspokoił się: teraz było jasne, jak Pietia będzie w stanie utrzymać się w przyszłości.
