Wasilij Aleksandrowicz spojrzał na żonę z wyraźną niechęcią. “Tak!” – myślałem coraz częściej – “to już nie ta sama Galoczka, którą wiozłem do ołtarza.
Czterdzieści pięć lat, jak to mówią, to już praktycznie starość dla kobiet”. Wasilij Aleksandrowicz patrzył na żonę z wyraźną niechęcią. Jego niegdyś krucha żona nabrała beczek i brzuszka. Rysy niegdyś pięknej twarzy w jakiś sposób się zmarnowały. Spojrzenie, niegdyś promienne i otwarte, stało się smutne, z pewnym wahaniem. Spojrzał na siebie w lustrze. Tak, jest prawie chłopcem po pięćdziesiątce. Tak, ma trochę siwych włosów, ale nie ma brzucha jak jego rówieśnicy, ani zmarszczek. Łatwo go pomylić z młodym mężczyzną, a dlaczego miałbyś – to młody mężczyzna. Decyzję podjęłam natychmiast i bez sentymentów. Rozwód i podział majątku był jedyną opcją.
Nie mają nic innego do roboty z Galiną. W końcu wokół jest mnóstwo młodych i pięknych ludzi. “Dlaczego miałby być w pobliżu swojej niekochanej żony?” “Galya, wciąż jestem młoda i gorąca! Straciłeś swój urok. Nie chcę już mieszkać z tobą w jednym domu. Rozwodzimy się. Galina Daniłowna tylko uśmiechnęła się zawadiacko: – Zapomniałeś, ile masz lat, dżentelmenie? Monitorowałeś rynek? Czy jest jeszcze ktoś, kto potrzebuje kogoś takiego jak ty? Vasyl Oleksandrovych potraktował słowa żony jako komplement. “Rozwiedliśmy się.
Każde z nas dostało jednopokojowe mieszkanie i samochód. “Wreszcie”, radośnie odkorkował swojego ulubionego drinka w towarzystwie przyjaciół, “w końcu zacznę żyć bez kotwicy! Następnego ranka obudziłem się znacznie później niż planowałem. Mój szef ciągle dzwonił – ważna umowa nie doszła do skutku. Musiałem szybko dojść do siebie. Moja żona zawsze brała trochę napoju gazowanego, po którym od razu poczułem ulgę.
Gdy tylko dotarłem do kuchni, zdałem sobie sprawę, że są tam tylko naczynia. Nie było z czego zrobić ratującego życie napoju. Ledwo przeżyłem ten dzień. Po raz pierwszy dostałem reprymendę od szefa, ale nie szkodzi. Najważniejsze, że jest wolny. Z przyzwyczajenia wrócił do domu z pustymi rękami, ponieważ zawsze czekał na niego gorący obiad. Otworzył drzwi i okazało się, że są puste. Szybko wysiadłam i poszłam do najbliższej kawiarni. Kiedy zobaczyłem rachunek za kolację, prawie zemdlałem.
Zostałam głodna i bez znacznej sumy pieniędzy. Musiałem sam sobie gotować. W pracy próbowałem “poderwać” nową, młodą sekretarkę szefa. Dziewczyna dumnie wzruszyła ramionami i dała jasno do zrozumienia, że nie jest w jej typie. Reklamy Rozwiedziony mężczyzna jest zobowiązany do płacenia jednej trzeciej swojej pensji na alimenty – nie jest zainteresowana. Niemniej jednak Wasilij Aleksandrowicz znalazł współlokatorkę, o której marzył: młodą i piękną. Ale niemal natychmiast zdał sobie sprawę, że dziewczyna nie jest jego byłą. Nawet nie zawracała sobie głowy gotowaniem, praniem czy sprzątaniem.
Kawiarnie i nocne bingo, które przyprawiały go o zawrót głowy; salony były jej wąskim kręgiem zainteresowań. Nie był w stanie zaspokoić rosnących potrzeb swojej nowej kochanki. Zadłużyłem się, musiałem nawet zastawić mieszkanie, ale dziewczyna i tak odeszła. Zanim powiedziała, że jest w stanie zapewnić jej odpowiedni standard życia.
Po tak “młodym” życiu Wasilij Aleksandrowicz długo był hospitalizowany. W jego wieku organizm nie wybacza takich przeciążeń. Mieszkanie zostało odebrane za długi. Zostałem zwolniony z pracy. Powiedzieli, że nie ma sensu czekać, aż wyzdrowieje, ponieważ ich zawód wymaga, aby byli “na koniu i wyprzedzali wszystkich”.
Vasyl Oleksandrovych wrócił do swojej Halynki, ale ta nie wpuściła go nawet za próg. Musiał wrócić do ojczyzny. Teraz mieszka w starym domu rodziców, a raczej w letniej kuchni, ponieważ dom nie nadaje się do zamieszkania. Podwórko zarasta chwastami, bo Vasyl Oleksandrovych nie ma siły się nim zajmować. Raz w miesiącu przychodzi listonoszka, aby dostarczyć mu emeryturę. Próbował się do niej zalecać, ale nic z tego nie wyszło. Aż do teraz, gdy ktoś włącza światło w oknie samotnego domu i mówi, że “dżentelmen” wciąż żyje.
