Maria Pavlivna jest energiczną kobietą, choć ma ponad 60 lat, czuje się najwyżej na 45. Jest w ciągłym ruchu, nigdy nie daje sobie chwili wytchnienia. Ma jedynego syna, który osiem lat temu zakochał się w Żannie i ożenił się z nią
. Maria Pawłowna natychmiast rozpoznała samolubną naturę synowej i nie była szczególnie entuzjastyczna, ale nie potępiła wyboru syna. Świętowali skromne wesele dla trzydziestu osób, chociaż Maria Pavlivna marzyła o większej uroczystości, z fotografem i muzyką, ale Zhanna upierała się, że nie chce “całej tej maskarady”. Maria Pavlivna samotnie wychowywała syna po wczesnej utracie męża, bez wsparcia krewnych. Maksym stał się jej głównym wsparciem, ukończył edukację i zdobył pracę.
Po ślubie nowożeńcy przeprowadzili się do dwupokojowego mieszkania podarowanego im przez rodziców Żanny, którzy pochodzili z zamożnej rodziny. Jednak Żannie nie podobało się wszystko, co robiła jej teściowa: uważała, że prezenty są tanie i zabroniła Marii Pawliwnie gotować. Nie pozwalała też wnukom przebywać z nią sam na sam, mówiąc, że nie wie, czego teściowa mogłaby ich tam nauczyć. Reklamy Ale Żanna dzwoniła do matki prawie codziennie i traktowała ją lepiej, co nie jest zaskakujące – rodzice pomagali jej finansowo.
Decydujące rozczarowanie przyszło w sylwestra. Syn zaprosił matkę na wspólne świętowanie, obiecując, że będą tylko rodzice Żanny i ona. 31 grudnia odebrał matkę, zabrał ją do domu i pojechał po rodziców żony. Maria Pawliwna od razu zapytała, czy synowa będzie miała coś przeciwko, ale syn zapewnił ją: “Mamo, o czym ty mówisz, zawsze cieszymy się, że cię widzimy. Pójdę po ciebie i przyprowadzę cię z powrotem”. O wyznaczonej godzinie syn odwiózł ją i sam poszedł zaparkować samochód. Ale gdy tylko przekroczyła próg, doznała szoku: dzieci od rana były w piżamach, w domu panował bałagan, rzeczy były porozrzucane, a kuchnia była zawalona brudnymi naczyniami. Zaskoczona Maria Pavlivna powiedziała wnukom, że tak nie można świętować Nowego Roku. W kuchni powiedziano jej, że jedzenie zostanie przyniesione z restauracji, ale kiedy myła naczynia, jej najmłodsza wnuczka poprosiła o ściereczkę, aby zetrzeć kurz. “Zajrzałam do lodówki – było dużo jedzenia. Syn wrócił, poszłam do pokoju synowej, a ona leżała i mówiła, że nie ma czasu pomóc: “Jestem bardzo zmęczona, późno wróciłam z pracy”. Nie mogłam się powstrzymać: “Jakie zmęczenie?
Nie pracujesz na budowie, tylko przy komputerze!”. A ona po prostu mi pomachała. Potem poszedłem zobaczyć się z moją najstarszą wnuczką, a ona siedziała z telefonem i powiedziałem do niej: “Dlaczego nie przyjdziesz? Mogłybyśmy to zrobić w godzinę! Ale wtedy Zhanna zaczęła: “Dlaczego rządzisz nami w naszym domu? Wiemy, co i kiedy mamy robić!”. Maria Pawłowna westchnęła w zakłopotaniu, a jej syn wszedł i zapytał, co się dzieje.
Założyła płaszcz i buty i wyszła, nawet się nie żegnając. W nocy myślała: “Za czym będę tęsknić?”. Zrobiła sobie sałatkę, włączyła telewizor i zdała sobie sprawę, że od dawna nie była potrzebna. “Widziałam ludzi, którzy przyjmowali samotne starsze osoby lub pomagali matkom w trudnych sytuacjach. Zrobię to samo – znajdę kogoś, kto będzie dla mnie prawdziwą córką, przyprowadzę wnuki i zostawię im mieszkanie. Czasami obcy są bliżej niż rodzina.
