Viktor i ja pobraliśmy się rok temu i zaczęliśmy mieszkać w moim jednopokojowym mieszkaniu. Pracowałam wtedy w bardzo dobrej pracy i dobrze zarabiałam. Moja kariera się rozwijała i powiedziałam mężowi, że nie chcę jeszcze iść na urlop macierzyński, ale będę pracować, zaoszczędzimy pieniądze, kupimy większe mieszkanie, a potem pomyślimy o dzieciach. Viktor zgodził się ze mną. Ale jedynym minusem mojej pracy jest to, że często wyjeżdżam w podróże służbowe i czasami nie ma mnie w domu przez 4-5 dni. Pewnego razu, kiedy wracałam z ostatniej podróży służbowej, zaczęłam zauważać, że coś jest nie tak w moim mieszkaniu. Gospodyni zawsze to czuje. Garnki stoją w złym miejscu, rzeczy leżą nie tak, jak powinny.
Mój Wiktor w ogóle nie umie gotować; kiedy wyjeżdżam, zawsze zostawiam mu ugotowane jedzenie zapakowane w pojemniki, a kilka razy przychodziłam i widziałam, że garnek był używany, patelnia też niedawno umyta, a jedzenie w lodówce nadal stało tak, jak je zostawiłam: mężczyzna nic nie zjadł.
– “Może ma kogoś”, zasugerował przyjaciel, z którym podzieliłem się swoimi wątpliwościami, “jesteś tuż za progiem, a on zabiera ją do swojego rodzinnego gniazda? Ta myśl wydała mi się paskudna, ale nie było nic innego: żadnych tajnych połączeń, żadnych SMS-ów, żadnych haseł na moim laptopie czy telefonie. Postanowiłam więc to sprawdzić. Podczas następnej podróży powiedziałam mężowi, że wrócę w piątek wieczorem, chociaż wiedziałam, że przyjadę w czwartek. Specjalnie wzięłam bilety, żeby przyjechać prawie przed snem.
Otworzyłem drzwi kluczem i po cichu wszedłem do środka. W mieszkaniu unosił się zapach świeżo upieczonych ciast, w kuchni słychać było kobiecy głos…
A potem szybko tam poszłam. Mój mąż był zaskoczony. “O, wróciłaś” – powiedział, a po drugiej stronie stołu, siedząc w piżamie i lokówkach, siedziała matka mojego Dmytro. Okazało się, że tak bardzo martwiła się o syna, że gdy tylko zamknęły się za mną drzwi, pobiegła do nas. Ugotowała świeży barszcz, upiekła paszteciki i została na noc. Koleżanka kazała mi się cieszyć, ale nie wiem, czy powinnam. Okazuje się, że nikt nigdy mi o tym nie powiedział.
A co w tym wielkiego – usprawiedliwiał się Dmitrij – twoja mama przychodzi, gdy nie ma cię w domu, nie denerwuje cię, nie wtrąca się w nasze sprawy. Ale jakoś tego nie chcę, bo to moje mieszkanie, a matka Dmitrija wchodzi wszędzie, zabiera wszystkie moje rzeczy, szpera w mojej szafie. Czy to normalne?
