Tonya wyszła za mąż w wieku 20 lat, a w 22 roku życia urodziła pierwsze i jedyne dziecko. Do dzieci podchodziła obojętnie. Kiedy urodził się syn, Tonya z mężem oddali go pod opiekę babci. Wysyłali jej pieniądze raz w miesiącu, a sami żyli sobie na przyjemności. Po dwóch latach syna trzeba było przywrócić do domu, babcia odrzuciła go. Syn Tonya ją irytował. Oddała go do żłobka, żeby widzieć go rzadziej, a później do przedszkola. W szkole chłopiec był wyśmiewany.
Nie umiał ani czytać, ani pisać. Nauczyciele próbowali wzywać rodziców do szkoły, ale Tonya nie miała na to czasu. Pewnego razu mąż Tonya w końcu poszedł do szkoły. Nauczyciele, wykorzystując sytuację, opowiedzieli o wybrykach chłopca. Po powrocie z zebrania rodzicielskiego do domu, ojciec pobił syna pasem. Kiedy chłopak skończył szkołę, Tonya wysłała go do pracy w fabryce. Tam poznał swoją przyszłą żonę. Kierownictwo fabryki podarowało młodej rodzinie mieszkanie. Kiedy Tonya miała już wnuki, była wobec nich również obojętna.
Rzadko wysyłała wnukom pieniądze na święta. Nadszedł dzień, kiedy Tonya musiała przejść na emeryturę. Chciała zorganizować wspaniałą uroczystość. Postanowiła zwrócić się do syna. – „Synku, cześć. Wysłałam ci pieniądze na kartę. Kup z Marianną jedzenie, dekoracje. Będziemy świętować moje przejście na emeryturę u was.” – „Dobrze, mamo.” Syn z żoną wysłali dzieci na wieś, żeby nie przeszkadzały, a sami zaczęli przygotowywać się do uroczystości. Kiedy wszystko było gotowe, przyjechała Tonya. Była zadowolona. – „Nieźle, teraz idźcie na kuchnię.”
„Goście zaraz przyjdą, trzeba ich powitać, a my usiądziemy, jak wszyscy pójdą.” Syn i synowa posłuchali Tonya i poszli na kuchnię. Całą noc goście jedli, pili i tańczyli, a kiedy wszyscy się rozeszli, na kuchnię weszła Tonya. – „Został jeden kawałek ciasta, podzielcie na dwoje. A mnie coś słabo, wracamy do domu, nie uda się z wami posiedzieć.” Synowi było bardzo przykro. Tydzień później Tonya zadzwoniła do niego. – „Synu, wiozą mnie do szpitala, będą robić operację. Przywieź mi rzeczy, wyślę ci listę.” – „Nie, wyjeżdżamy z Marianną na wakacje. Doskonale o tym wiesz, zadzwoń do taty. Pa.” W końcu ktoś dał Tonya do zrozumienia, że świat nie kręci się wokół niej.
