Moja przyjaciółka była zamężna z Adamem przez siedem lat. Generalnie byli szczęśliwym małżeństwem, ale nie mieli dzieci. Stało się to głównym tematem ich kłótni. Mąż zaczął nawet grozić rozwodem, jeżeli nie urodzi dla niego dziecka. Michalina sama chciała mieć maluszka, ale nie udawało jej się zajść w ciążę. Była przekonana, że problem nie leży w niej, bo wielokrotnie przeszła badania.
Adam odmawiał chodzenia do lekarzy i twierdził, że problem leży w żonie. Kiedy skarżyła mi się kolejny raz na upór swojego męża, powiedziałam na żarty: – Więc zajdź w ciążę z kimś innym. Kimś, kto nie jest bezpłodny. Michalina wtedy się oburzyła: – Alicja, jesteś nienormalna, jak możesz coś takiego sugerować. Nie mogę zdradzić mojego męża. Kocham go!
Ale po miesiącu przyszła do mnie radosna. – Jestem w ciąży! – Jak to się stało? – Poznałam pewnego chłopaka w barze, specjalnie wybrałam takiego, który wyglądał jak mój mąż. Jedna noc i voila, będziemy mieć dziecko.
Ty człowieku żartujesz, a ludzie biorą te żarty na poważnie. Po tych wydarzeniach zaczęłam bać się żartować. Ale to naprawdę rozwiązało problem. Adam nosił ją na rękach i był nieprzytomny ze szczęścia, że zostanie ojcem. Córka również go uwielbiała, kiedy się urodziła. Wyrzuty sumienia męczyły Martę przez wiele lat. Pewnego razu podczas kłótni wyznała mu wszystko, ale ku jej zdziwieniu, Adam zareagował spokojnie. Powiedział, że podejrzewał coś takiego, ale nadal kocha córkę i nadal żyją razem.
