Tomek przez cały ten czas, mimo że jest zameldowany w moim mieszkaniu, zachowywał się jak gość. Nigdy nie zrobił zakupów do naszego wspólnego gniazdka, z wyjątkiem pralki, którą wziął na kredyt i przez rok regularnie przypominał mi o tym fakcie. Konsekwentnie nie angażuje się w domowe obowiązki, nawet w sytuacjach, gdy jest to pilnie potrzebne.
Mój mąż często wytyka mi wszelkie usterki i niedoskonałości, wskazując na potrzebę wymiany tapet, krytykując stare instalacje elektryczne i sugerując wymianę wszystkich mebli w mieszkaniu. Jednak nie udziela konkretnej pomocy ani nie angażuje się w rozwiązywanie tych problemów, uważając, że to moja odpowiedzialność Jest mi przykro, że to mówię, ale mój mąż nie chce nawet pomóc mi zawiesić lustra na ścianie – mówi, że jest zmęczony pracą, i „nie ma czasu na rozwiązywanie moich problemów”. Czasami, szczerze mówiąc, łatwiej jest mi po prostu zapłacić fachowcowi niż prosić własnego męża o pomoc w domu. Co gorsza, ta sytuacja stała się obiektem żartów w naszej rodzinie, a ja poczułam się zasmucona, kiedy poznałam powód jego postępowania.
Jak się okazało mąż często przekazuje znaczne sumy pieniędzy na remonty i wyposażenie mieszkania swojej matki. Regularnie też pomaga jej w tych działaniach, będąc na każde jej wezwanie. To sprawia, że coraz bardziej zastanawiam się nad sensem naszej relacji. Pierwsze lata naszego życia małżeńskiego mogły być zrozumiane jako czas przystosowania do nowej sytuacji, zwłaszcza że nie mieliśmy wówczas sprecyzowanych planów na przyszłość. Jednak po pięciu latach wspólnego życia w tym mieszkaniu, jego podejście coraz bardziej mnie zaskakuje. Rozumiem, że pewnego dnia rodzice Tomka przekażą mu swoje mieszkanie w spadku, ale dlaczego ja mam teraz na tym tracić?
Dodatkowo, stosunki między Tomaszem a jego rodzicami wydają się być dla mnie niezrozumiałe. W pewnym momencie zdecydowali, że wymeldują go z mieszkania, aby zmniejszyć koszty związane z czynszem. Jednak nadal biorą od niego pieniądze, często prosząc go o wsparcie finansowe.
Mimo, że mój mąż jest zameldowany w mieszkaniu wciąż próbuje uzasadnić swój brak wkładu w nasze mieszkanie:
– Jeśli za kilka lat coś ci się nie spodoba i zechcesz, możesz mnie łatwo wyrzucić z twojego mieszkania, a ja nie będę mógł odzyskać tych pieniędzy, które zainwestowałem w to mieszkanie. Wydaje się, że nie będę miał tu nic do gadania – powiedział mi kiedyś.
Osobiście nie jestem w stanie zrozumieć tego stanowiska. Jeśli ktoś nie ma własnego mieszkania, to czy powinien traktować czyjeś w którym mieszka jako gotowe i nie angażować się w jego utrzymanie, ponieważ uważa, że nie jest jego własnością?
Już pytałam go, jaką alternatywę może mi zaproponować na co on po prostu powiedział, że w przyszłości możemy kupić wspólne mieszkanie. Na pytanie skąd wzięlibyśmy na to pieniądze Tomasz powiedział, że możemy sprzedać moje mieszkanie i wziąć na nowy kredyt, którego większą część spłaci on. Szybko zrozumiałam, że się na to nie zgadzam. Moje obecne mieszkanie jest dla mnie idealne, a planowanie rodziny i praca będzie tylko na męża, co utrudni spłatę kredytu.
Wszyscy wiemy, że czasy są ciężkie. Co się stanie, jeśli nie będziemy mogli spłacić kredytu, skoro nawet teraz nie mamy stabilności finansowej? Co wtedy mam zrobić? Stracę mieszkanie, które miałam przez wiele lat? Obecnie życie jest pełne wyzwań, zwłaszcza, że chcemy zostać rodzicami. Staramy się jak najlepiej zadbać o przyszłość naszych dzieci, aby uczynić ją bardziej komfortową i stabilną. Nie chcę rodzić dziecka w takich warunkach, gdzie muszę samodzielnie radzić sobie z wszystkimi obowiązkami domowymi. Nawet nie wiem, jak przekonać mojego męża, żeby pomagał mi w domu, bo dla mnie bardzo trudno jest radzić sobie z wszystkim sama. Czy Tomasz po tylu latach nadal nie może zrozumieć, że mamy szczęście, że mamy własne mieszkanie, i że powinniśmy starać się tworzyć w nim komfort dla siebie i naszych dzieci, ponieważ wiele młodych rodzin żyje w wynajmowanych mieszalniach i oszczędza nawet na jedzeniu. Czasami zastanawiam się nawet nad rozwodem. Ale czy warto to robić? Obecnie nie wiem, jak powinnam postępować i jaka przyszłość nas czeka.
